Historia

Krótka historia koła PSOUU w Lublinie

Lubelskie Koło Stowarzyszenia na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym powstało 21 października 1965 jako Lubelskie Koło Pomocy Dzieciom Specjalnej Troski przy TPD. W 2010 r. Obchodziło 45 rocznicę działalności. Jest to 45 lat ustawicznych działań rodziców osób niepełnosprawnych i lekarzy-spełeczników, aby dzieciom, młodzieży i dorosłym odrzuconym przez społeczeństwo z powodu zespołu Downa, porażenia dziecięcego, małogłowia, wodogłowia zapewnić miejsce do rehabilitacji ruchowej i dodatkowych zajęć edukacyjnych. Takie bezustannie powtarzane ćwiczenia w przypadku osób z upośledzeniem umysłowym są warunkiem nauczenia się czegokolwiek przez te osoby. Jest to także ciągłe staranie, aby ze społeczeństwa poddawanego stałej propagandzie mającej je ostrzegać przed rzekomymi wrogami, a w rzeczywistości zdezintegrować i ogłupić, uczynić społeczeństwo otwarte i przyjazne.

Dziś nikogo nie dziwi oglądany w telewizji apel o wparcie finansowe leczenia dziecka z rzadką chorobą genetyczną. Nikomu do głowy nie przychodzi stwierdzenie, że dziecka takiego nie powinno się leczyć, rehabilitować czy uczyć. Nikt nie łączy chorób genetycznych z rodziną patologiczną czy alkoholizmem. To, co nas bulwersuje to fakt, że o finanse na leczenie i rehabilitację dzieci i młodzieży rodzice muszą prosić społeczeństwo, bo państwo takich środków nie zapewnia.
Jeśli porównamy tę sytuację ze wzmianką z Kuriera Lubelskiego z dnia 24.10.1965 r informującą o powstaniu koła, będziemy w stanie ocenić wielkość pracy wykonanej przez rodziców i rodziny osób niepełnosprawnych, a także ludzi, którzy poświęcili się pracy na rzecz osób niepełnosprawnych umysłowo. Otóż Kurier pisze: „Problem dzieci umysłowo upośledzonych poruszliśmy na łamach Kuriera Lubelskiego kilkakrotnie. (…) Chodziło o powołanie do życia Koła Pomocy Dzieciom Specjalnej Troski, które istnieją już od kilku lat w 18 miastach 12 województw. Według ostatnich obliczeń w Polsce na 1000 dzieci jest około 0,5 proc. Upośledzonych. Jest to więc problem istotny.

Wreszcie z inicjatywy kierownictwa Poradni dla Dzieci i Młodzieży Woj. Przychodni Zdrowia Psychicznego oraz Zarządu Okręgowego TPD zwołano zebranie zainteresowanych rodziców i działaczy społecznych. W zebraniu wziął rónież udział wiceprzewodniczący komitetu kół Pomocy Dzieciom Specjalnej Troski, który opowiedział o aktualnej sytuacji w kraju (…). W Polsce istnieją 4 szkoły dla dzieci opóźnionych (w Warszawie, Łodzi, Krakowie i Wrocławiu) w wielu miastach utworzono specjalne klasy filialne. Oczywiście to wszytsko jest jeszcze za mało. Potrzeba również dla tego typu dzieci odpowiednich przedszkoli i świetlic. Z kolonii, które organizowane są przez koła w niektórych miastach korzysta zaledwie niewielka garstka dzieci upośledzonych.

KOŁO powinno zająć się akcją propagatorską. Chodzi po prostu o to, że bardzo często źródło nieszczęścia rodzin, którym urodziło się dziecko upośledzone widzi się w alkoholizmie. Oczywiście jest to bardzo dalekie uproszczenie i w wiekszości wypadków stwierdzenie fałszywe. Poza tym często rodzice powodowani dziwnym wstydem nie chcą się ujawniać ze swoim nieszczęściem. Dla swoich dzieci wybierają nieopowiednie szkoły. Dziecko oczywiście nie wykazuje żadnych postępów w trudnej dla niego nauce i po pewnym czasie opuszcza szkołę. Na tym też często jego edukacja kończy się. Tymczasem okazuje się, że przy cierpliwej i systematycznej pracy można dzieci umysłowo upośledzone przystosować do życia, można im zapewnić maksimum szczęścia. Wymahga to oczywiście trochę zachodu i dobrych chęci zarówno ze strony rodzicó jak i władz. (…) [Zebrani powołali Koło i zarząd koła oraz ustalili plan pracy]. Szkoda, ze tak ważnym zebraniem nie miał czasu zainteresować się nikt z wydziału zdrowia, ani z wydziału oświaty, mimo, ze przedstawicieli tych wydziałów zaproszono.” Źródło: Notatka „Postało Koło Pomocy dzieciom Specjalnej Troski”, Kurier Lubelski, 24.10.1965 r.

Tak wyglądała sytuacja, w której zaczynali nasi poprzednicy. Byli w swych staraniach osamotnieni, ale krok po kroku Koło się rozwijało.

  • 1966 r – dzięki staraniom rodziców uzyskano stary barak przy ul. Pstrowskiego 12, który rodzice wyremontowali własnymi siłami i środkami i finansowali jego funkcjonowanie. W baraku powstała świetlica ogólnorozwojowa (miejsce społecznej adaptacji osób upośledzonych umysłowo). Rozpoczęto pedagogizację rodziców (jak wychowywać i rehabilitować dziecko upośledzone). Rozpoczęła działalność „Szkoła Życia”. Latem 1966 r. zorganizowano pierwsze kolonie dla 15 dzieci w Zemborzycach z zajęciami pedagogicznymi i opieką lekarską. We wrześniu 1966r Koło przekazało „Szkołę życia” Wydziałowi Oświaty, opiekę zdrowotną nad placówką Poradni Chorób Układu Nerwowego.
  • 1968 – Koło rozpoczęło organizowanie choinek noworocznych.
  • 1969 – Koło nawiązało wspólpracę z Komendą Chorągwi ZHP w Lublinie. Rozpoczęto organizowanie wspólnie z harcerzami obozó i zlotów młodzieżowych w ramach „Nieprzetartego szlaku”.
  • 1973 – Dzięki staraniom lubelskiego Komitetu Pomocy Dzieciom Specjalnej Troski przy Zarządzie Okręgu TPD oraz Zarządu Koła powstaje Przedszkole Leczniczo-Wychowawcze z siedzibą przy ul. Boczna Lubomelskiej. Jest to jedna z pierwszych placówek tego typu w Polsce, jedyna w województwie lubelskim.
  • 1979 – przy współpracy ze znanymi lekarzami lubelskimi Koło ropoczyna organizowanie Turnusów Leczniczo-Rehabilitacyjnych dla dzieci upośledzonych umysłowo w stopniu znacznym i umiarkowanym w wieku od 2 do 6 lat.
  • 1983 – Koło Pomocy Dzieciom Specjalnej Troski (zrzeszające rodziców dzieci z upośledzeniem umysłowym) łączy się z Kołem Pomocy Dzieciom z Porażeniem Mózgowym (rodzice wychowujący dzieci upośledzone umysłowo i z kalectwem narządu ruchu). Nastąpiła reorganizacja: powołano nowy zarząd oraz 4 sekcje: sekcje rehabilitacyjną, sekcję imprez, sekcję socjalną, sekcję interwencji.
  • 1984 – uzyskano pomieszczenie piwniczne przy ul Wschodniej 11, które zostało przeznaczone na stałe cotygodniowe dyżury zarządu Koła. Lokal ten nie nadawał się do pracy z dziećmi. Po wielokrotnych prośbach kierowanych do władz województwa i ZOZ uzyskano 2 pokoje w Milicyjnej Izbie Dziecka przy ul. Cichej 3. Zorganizowano tam Ośrodek Rehabilitacji, którego działalność była całkowicie finansowana przez Koło. Zatrudniono 5 rehabilitantów ruchowych, logopedę i rytmika. Prowadzono zajęcia ogólnorozwojowe. Do Ośrodka uczęszczało 40 dzieci. Od grudnia 1984 rozpoczeto rehabilitację domową, którą objęto 9 dzieci.
  • 1985 – uzyskano lokal przy ul. Rzeckiego (Ośrodek Rehabilitacji przy ul. Cichej 3 działał nadal). Od tego też roku datuje się udział podpiecznych Koła w londyńskiej Międzynarodowej Wystawie Sztuki Tworzonej przez Ludzi Upośledzonych Umysłowo organizowanej przez Królewskie Towarzystwo Opieki nad dziećmi Chorymi i Upośledzonymi Umysłowo (MENCAP).
  • 1986 – dzięki nieustannym staraniom i apelom do władz lubelszczyzyny w lutym uzyskano lokal przy ul. Krakowskie Przedmieście 55. We wrześniu uruchomiono Społeczny Ośrodek Rewalidacyjny, a w jego ramach 6 grup rehabilitacji indywidualnej, grupę przedszkolną oraz zajęcia ogólnorozwojowe i indywidualne zajęcia logopedyczne. Niektóre zajęcia były prowadzone społecznie. Ośrodek został wyposażony w kolorowy telewizor dzięki życzliwości Prezydenta Miasta Lublinoraz w pianino dzięki życzliwości Dyrekcji szkoły Muzycznej w Lublinie.
  • 1988 – Koło liczy 246 osób, z których 59 odeszło do Kół zorganizowanych w Puławach i Świdniku.
  • 1991 – Odłącza się grupa osób w związku z powstaniem Kół w Łęcznej i Milejowie. W tym samym roku Koła Pomocy Dzieciom Specjalnej Troski odłączją się od TPD. Nowa organizacja, w tym także koło lubelskie, przyjmuje nazwę Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym.
  • 1992 – 5 marca Koło Polskiego Stowarzyszenia na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym w Lublinie zostało wpisane do rejestru stowarzyszeń.
  • 1993 – Przewodniczący zarządu Koła rozpoczął starania o utworzenie Warsztatów Terapii Zajęciowej (WTZ). Uzyskano także nowy lokal przy ul. Rogowskiego 5, w którym Koło ma siedzibę do dnia dzisiejszego. Przeprowadzono prace adaptacyjne celem przystosowania lokalu do wymogów funkcjonowania WTZ.
  • 1994 – w nowym lokalu przy ul. Rogowskiego 5 rozpoczęło funkcjonowanie Dzienne Centrum Aktywności (dzieci z upośledzeniem umysłowym) oraz Warsztaty Terapii Zajęciowej (dorośli z upośledzeniem umysłowym)
  • 1995 – obchody 30-lecia istnienia Koła. W 1995 r Koło zrzeszało 250 osób upośledzonych umysłowo, członków ich rodzin, opiekunów prawnych, przyjaciól i profesjonalistów.
  • 1998 – przeniesienie świetlicy ogólnorozwojowej z ul. Rzeckiego do siedziby Koła na ul. Rogowskiego 5. Po raz pierwszy Koło jest organizatorem Zawodów Sportowych Dla wszystkich WTZ z terenu Lublina i okolic Lublina.
  • 2009 – Koło uzyskało status organizacji pożytku publicznego, co wiąże się z możliwością odprowadznia 1% podatku na realziację celów statutowych.
  • 2010 – zakup siedliska z przeznaczeniem na wyjazdy rekreacyjne i imprezy integracyjne.